De nieuwjaarsborrel van de bewonersvereniging van de flat is op vrijdagavond in het stamcafé. Ik zie er naar uit, want het lijkt mij heerlijk al die vrouwen van het laatste jaar nu eens bij elkaar te zien. Ook het winkelpersoneel in de buurt komt vaak vrijdags, dus zullen de meisjes van de kledingzaak en de kapper er ook wel zijn.
Als ik de kroeg binnen kom, is het al aardig druk en ik speur naar een strategische plaats. Mijn vaste stekje aan de zijkant van de bar is nog vrij, maar dan moet ik mij tussen een paar mensen door zien te wringen. De eerste die ik tegen kom, is Bounty.

Samen met fotograaf Rolf zit ik in mijn stamcafé een hapje te eten. We praten over een nieuwe opdracht, als de deur open gaat en Tracy binnen komt. Ze ziet er weer heel opvallend uit met dat jaren twintig kapsel en die lange benen, dit keer onder een zeer korte rok, gestoken in een paar zwarte netkousen. Daarboven draagt ze een donkergroen topje met een vestje van netwerk. Rolf kijkt haar na als ze aan de bar gaat zitten en zegt dat hij die wel eens zou willen fotograferen.

Omdat ik nogal druk ben met mijn werk en daardoor niet zo vaak thuis, heb ik al enige tijd een werkster, die één middag in de week komt schoonmaken. Meestal zie ik haar niet en dan leg ik geld voor haar klaar, maar soms kom ik haar aan het eind van de middag wel eens tegen. We drinken dan soms samen nog wat en zitten gezellig wat te praten.
Nadia is ver in de dertig, gescheiden en heeft een dochter van een jaar of 17, die dezelfde naam heeft en bij haar woont.

De wijk waarin mijn flat zich bevindt, staat bekend om de combinatie van oude en nieuwe architectuur. Wekelijks zijn er wel excursies van groepen uit binnen en buitenland, vaak ook bouwkunde studenten. Af en toe vragen ze of ze binnen in de hal van de flat mogen kijken, want dat schijnt iets bijzonders te zijn met een soort binnenplein met een fraaie vormgeving. Ze willen daar dan foto’s van maken.

Wanneer ik de parkeergarage binnen kom, zie ik twee plaatsen naast mij een auto met de motorkap omhoog staat. Voorover gebogen een vrouw, die wat in de motor kijkt met een blik die verraadt dat ze toch niet weet wat ze doen moet. Als ik goed kijk, zie ik dat het Karin is, die twee etages boven mij woont. Ze is getrouwd en heeft twee, erg rustige en lieve, kinderen.

Sinds een paar weken woont er een nieuw stel in de flat, twee etages lager dan ik, precies 3 lagen onder de plek waar Maria destijds woonde. Vanuit mijn keuken kan ik dus hun keuken en een slaapkamer zien en omdat ze lager wonen, heb ik een goed uitzicht op hun appartement. Ze vielen direct op, vooral de vrouw, want die is altijd erg excentriek gekleed en draagt een soort twintigerjaren kapsel. Kort pikzwart haar in een steile pony. De man is een grote blonde jongen die zijn lange haar soms in een staart draagt. Van één van de buren hoorde ik dat zij Tracy heette en hij John.

Een paar weken geleden was ik bij de Chinees vlakbij de flat om wat eten in huis te halen. Achter de uitgiftebalie staat vaak de dochter van de uitbaters. Yin ziet er uit alsof ze pas 14 is, een kinderlijk, maar erg leuk gezichtje, klein (hooguit 1.50 meter), maar in werkelijkheid is ze al achttien. Voor haar lengte heeft ze best grote borstjes, dat zag ik van de zomer een keer, toen ze een strak T-shirtje aan had. Yin is altijd goedlachs en ze kent mij wel, want als ik haar op straat tegenkom, zegt ze vriendelijk gedag.

Sinds enige tijd zit er tegenover mijn appartement een trendy modezaak, die elke week een nieuwe serie merkkleding in de aanbieding heeft. Ik koop er regelmatig goedkoop mooie broeken en shirts, zodoende ken ik de meeste verkoopsters wel. Allemaal leuke meiden, geen echte kanjers, maar ze zien er vaak goed uit in hun nieuwste mode kleding.
De hoofdverkoopster komt na winkelsluiting vaak in mijn stamcafé. Babs is een leuke vlotte meid, niet super mooi, maar goedlachs en met gevoel voor kleding. Ze helpt mij altijd meteen als ik binnenkom, dan wijst ze op de kleding die net nieuw is en die ze voor mij geschikt acht. Meestal klopt het wel en soms houdt ze wel eens iets achter om mij eerst te laten zien. Ze is een jaar of 22, slank met lang zwart haar en borsten van normale proporties.

Mijn collega Eric is een vrolijke jongen, altijd in voor een geintje met die heerlijke Amsterdamse humor. Hij is achter in de twintig en ziet er goed uit, heeft een vriendin, maar ook oog voor ander vrouwelijk schoon, zij het dat hij er volgens mij nooit wat mee heeft. Zo’n jongen die af en toe wat van die grappige erotische plaatjes van het Internet de bedrijfscomputers rond stuurt.
Op zijn afdeling werkte ongeveer een jaar geleden een tijdje een freelance medewerkster, die iedereen zich nog herinnert. Een meisje van een jaar of 19, groot in alle opzichten: qua lengte, maar vooral qua borstomvang.

Zo langzamerhand ken ik alle vrouwen die in de flat wonen wel, al kwam ik onlangs toch nog weer een nieuwe tegen, die er wel aardig uitzag. Ik ben dus goed in staat een soort top vijf samen te stellen. Mijn blonde buurvrouw Wilma en Bounty komen er zeker in voor, al kijk ik de laatste tijd wel met andere ogen naar die twee. Veruit bovenaan staat mijn bovenbuurvrouw, die een maand geleden getrouwd is en voorlopig dus echt onaantastbaar is, maar ze ziet er wel heel verrukkelijk uit.
Een goede tweede is de vriendin van mijn buurman, die zich laatst had laten gaan bij mij in de flat met de twee lesbiennes.